Το Τρίγωνο των Βερμούδων αποτελεί το "μαύρο κουτί" της παγκόσμιας ιστορίας. Πρόσφατα είδαμε ένα ρεπορτάζ στο NOVA με καταθέσεις απόψεων διαφόρων επιστημόνων. Η κατάληξη ήταν η ύπαρξη ανεξήγητης ηλεκτρομαγνητικής ανωμαλίας από τον ισημερινό προς το νότιο ημισφαίριο που επεκτείνεται μέχρι και τα παράλια της Αφρικής.
Για έναν ραδιοερασιτέχνη, το μυστήριο δεν
βρίσκεται μόνο στα πλοία που χάθηκαν, αλλά στα σήματα που δεν έφτασαν ποτέ... ή
που έφτασαν "αλλοιωμένα".
Το άρθρο αυτό είναι, ισορροπημένο ανάμεσα
στην τεχνική πραγματικότητα και τον απόκοσμο μύθο.
Από τον SV1AH: εκφράζονται απόψεις του Blogger.
Δεκέμβριος 1945.
Πραγματικό
γεγονός: Πέντε βομβαρδιστικά Avenger του
Αμερικανικού Ναυτικού απογειώνονται για μια αποστολή ρουτίνας πάνω από τον
Ατλαντικό. Λίγες ώρες μετά, η "Πτήση 19" θα περνούσε στην αιωνιότητα,
τροφοδοτώντας το μυστήριο του Τριγώνου των Βερμούδων.
Αλλά για εμάς, τους ανθρώπους των ερτζιανών,
το πραγματικό μυστήριο κρύβεται στις τελευταίες λέξεις που ακούστηκαν από τους
ασυρμάτους τους.
Η
Τεχνική "Ανωμαλία"
Σύμφωνα με τα αρχεία, οι πιλότοι ανέφεραν ότι
οι πυξίδες τους "τρελάθηκαν". Τεχνικά, αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί
σε έντονες γεωμαγνητικές καταιγίδες. Όμως, υπήρξε κάτι πιο περίεργο: Οι σταθμοί
βάσης άκουγαν καθαρά τους πιλότους να συνομιλούν μεταξύ τους, αλλά οι πιλότοι δεν
άκουγαν ποτέ τις εκκλήσεις της βάσης για καθοδήγηση.
Στην ραδιοερασιτεχνική γλώσσα, αυτό θυμίζει
ένα ακραίο φαινόμενο επιλεκτικής διάδοσης ή έναν "μονόδρομο αγωγό" (duct),
όπου το σήμα εγκλωβίζεται και ταξιδεύει προς μία μόνο κατεύθυνση, αφήνοντας την
άλλη πλευρά στο απόλυτο σκοτάδι.
Το
Παραμύθι: Η Συχνότητα του "Ποτέ"
Εδώ ξεκινά ο μύθος που ψιθυρίζουν οι παλιοί
ασυρματιστές στις βραδινές βάρδιες. Λέγεται ότι στο Τρίγωνο των Βερμούδων
υπάρχει μια "Συχνότητα-Καθρέφτης".
Το παραμύθι λέει πως η έντονη
ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα της περιοχής δημιουργεί μια "ρωγμή"
στα ερτζιανά. Όταν ένα σήμα εκπέμπεται μέσα στο Τρίγωνο, δεν ταξιδεύει στην
ιονόσφαιρα για να επιστρέψει, αλλά "παγώνει" στο χρόνο.
Υπάρχουν αναφορές ραδιοερασιτεχνών που,
δεκαετίες αργότερα, ορκίζονται ότι άκουσαν στα βραχέα (HF) σπαράγματα από το
σήμα κινδύνου της Πτήσης 19: "Μην έρχεστε πίσω μας... μοιάζουν με..."
και μετά απόλυτη σιωπή.
Είναι δυνατόν ένα σήμα να παραμείνει
εγκλωβισμένο σε έναν ατέρμονο βρόχο (loop) και να "ξεβράζεται" τυχαία
στις συχνότητές μας μετά από 80 χρόνια;
Η
Πραγματικότητα ή το Όνειρο;
Εμείς οι ραδιοερασιτέχνες ξέρουμε ότι τα
κύματα δεν πεθαίνουν ποτέ· απλώς εξασθενούν. Όμως, στο Τρίγωνο των Βερμούδων,
οι κανόνες της φυσικής μοιάζουν να γράφονται από την αρχή. Ίσως τα χαμένα
αεροπλάνα να μην χάθηκαν ποτέ, αλλά να μετατράπηκαν τα ίδια σε καθαρή ενέργεια,
σε ένα σήμα που ακόμα ψάχνει κεραία για να "προσγειωθεί".