Στην απόφαση μας λοιπόν να γράψουμε κάποιες σκέψεις και εμπειρίες μας για μια πολύ σημαντική κεραία την T2FD – αναδιπλωμένο δίπολο για εκπομπή στα βραχέα αποφασίσαμε να ρίξουμε μια ματιά στο διαδίκτυο σε sites από την Ελλάδα. Διαβάσαμε πολλά και διάφορα που αποτρέπουν τον αναγνώστη να συνεχίσει το διάβασμα αυτού του άρθρου για αυτήν την δήθεν αποτυχημένη κεραία !!!
Ετοιμάσαμε ένα ακόμη απλό υπολογιστικό άρθρο χωρίς θεωρία στο Smith Chart,, σύνθετες αντιστάσεις κ.λπ. Τα βασικά μαθηματικά παραμένουν, ώστε ο συνάδελφος ραδιοερασιτέχνης να βλέπει πώς προκύπτει το αποτέλεσμα και όχι απλώς ποιο είναι.
(Για δυνατούς λύτες).
Οι μαγνητικές κεραίες βρόχου (Magnetic Loop Antennas) αποτελούν μια συναρπαστική λύση για ραδιοερασιτέχνες που ζουν σε διαμερίσματα, έχουν περιορισμένο χώρο ή θέλουν μια φορητή κεραία υψηλής απόδοσης. Σε αυτήν την ανάρτησή μας παρουσιάζουμε μια πιλοτική προσέγγιση υπολογισμού αυτού του είδους της κεραίας.
 |
| Click στη φωτό για μεγέθυνση |
H Θεωρία, η Φυσική και η Εφαρμογή στις Γραμμές Μεταφοράς RF. Για δυνατούς λύτες...
Στον σχεδιασμό και την εγκατάσταση κεραιοσυστημάτων, δύο από τα πλέον παρεξηγημένα εξαρτήματα είναι το BalUn και το UnUn.
 |
| Click στη φωτό για μεγέθυνση |
Κατανοώντας το SWR: Πόσα Watt Χάνουμε Πραγματικά; (Για δυνατούς λύτες...)
Σε κάθε shack, η γέφυρα στάσιμων (SWR meter) είναι το πρώτο όργανο που κοιτάμε. Όλοι γνωρίζουμε ότι θέλουμε το SWR να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο 1:1. Αλλά τι συμβαίνει όταν η γέφυρα δείχνει 1,5:1 ή 2:1; Πόση ισχύς επιστρέφει πίσω στον πομποδέκτη μας;
UnUn 49:1
Πώς Υπολογίζουμε τους Μετασχηματιστές UnUn/BalUn (1:49, 1:9,
1:4)
Όταν κατασκευάζουμε κεραίες όπως η EFHW (End-Fed Half Wave) ή η Long Wire, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα: η σύνθετη αντίσταση αυτών στο σημείο τροφοδοσίας είναι πολύ υψηλότερη από τα 50 Ohm του ομοαξονικού μας καλωδίου.
Αποκωδικοποιώντας
τα Decibel (dB): Ο Κανόνας του 3 και του 10
Στις τηλεπικοινωνίες, η ισχύς, το κέρδος των κεραιών και οι απώλειες των καλωδίων μετριούνται σχεδόν πάντα σε Decibel (dB). Για έναν νέο ραδιοερασιτέχνη, οι λογάριθμοι μπορεί να φαίνονται τρομακτικοί, αλλά στην πράξη υπάρχει ένας πανεύκολος κανόνας που λύνει τα πάντα στο μυαλό!
 |
| Click στη φωτό για μεγέθυνση |
Όταν υπολογίζουμε το μήκος κύματος στον αέρα, χρησιμοποιούμε την ταχύτητα του φωτός (c≈300.000 km/s). Όταν όμως το ηλεκτρομαγνητικό κύμα ταξιδεύει μέσα σε ένα ομοαξονικό καλώδιο, επιβραδύνεται λόγω του διηλεκτρικού υλικού που περιβάλλει τον κεντρικό αγωγό.
 |
| Click στη φωτό για μεγέθυνση |
Στις κλασικές Off Center Fed κεραίες, πρέπει να χρησιμοποιείται BalUn ρεύματος (Current) γιατί η ασύμμετρη τροφοδοσία δημιουργεί έντονα ρεύματα κοινής λειτουργίας (common-mode currents) που επιστρέφουν από την εξωτερική πλευρά του καλωδίου προς τον πομποδέκτη.
Οι απώλειες στους μετασχηματιστές UnUn στα βραχέα κύματα (HF) οφείλονται κυρίως στις προδιαγραφές του υλικού του φερρίτη, στην ισχύ εκπομπής, καθώς και στη σύνθετη αντίσταση της κεραίας και της γραμμής μεταφοράς. Σχετίζονται δηλαδή άμεσα με τη μαγνητική διαπερατότητα του υλικού του πυρήνα και τη συχνότητα λειτουργίας.
Στην ανάρτηση αυτή θα εξηγήσουμε μερικές βασικές πληροφορίες ανάγνωσης σε διαγράμματα ακτινοβολίας κεραίας και απευθυνόμαστε κυρίως σε νέους συναδέλφους.
Είναι γνωστό ότι :
όσο πιο υψηλή είναι η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος που κυκλοφορεί στις κεραίες των σταθμών μας, τόσο καλύτερα αποδίδουν.
Οι απώλειες σε ένα ομοαξονικό καλώδιο (line attenuation) οφείλονται κυρίως στις ωμικές απώλειες του αγωγού (skin effect) και στις απώλειες του διηλεκτρικού υλικού.
Όλοι το έχουμε ζήσει. Είμαστε μπροστά στο shack, στήνουμε μια νέα κεραία, πατάμε το PTT ή το μορσικό και η βελόνα της γέφυρας σταματάει στο 1,5:1 ή στο 2:1! Και κάπου εκεί ξεκινάει ο πανικός. «Πρέπει να κατεβάσω την κεραία», «Πρέπει να κόψω καλώδιο», «Πρέπει να αλλάξω το UnUn ή το BalUn». Είναι όμως δικαιολογημένος όλος αυτός ο ιδρώτας για να φτάσουμε στο πολυπόθητο 1,0:1;
.png)
Το άρθρο αυτό αναφέρεται κυρίως σε νέους συναδέλφους. Τόσα χρόνια στον αέρα πόσες φορές έχουμε ακούσει τη γνώριμη ατάκα: «Έβαλα το antenna tuner, έπεσε το SWR στο 1:1, οπότε η κεραία μου συντονίστηκε τζάμι».
Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει «μαγική» κεραία που να παίζει παντού το ίδιο, γιατί το έδαφος γύρω από τον σταθμό μας παίζει τεράστιο ρόλο (μορφολογία εδάφους), σχεδόν όσο και η ίδια η κεραία. Πρέπει να σκεφτόμαστε πώς φεύγει το σήμα μας: σαν μια μπάλα που πρέπει είτε να περάσει πάνω από εμπόδια είτε να κυλήσει ομαλά στο πάτωμα. Στο τέλος του δωρεάν βιβλίου μας κάνουμε εκτενή ανάλυση των διαγραμμάτων ακτινοβολίας.
Τα τελευταία χρόνια οι κεραίες EFHW (End-Fed Half-Wave) κέρδισαν τεράστια εμπιστοσύνη γιατί λύνουν το πρόβλημα του χώρου: τροφοδοτούνται στην άκρη, χρειάζονται μόνο έναν ιστό (ή ένα δέντρο) και παίζουν σε πολλές μπάντες χωρίς απαραίτητα heavy-duty tuner.
