Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει «μαγική» κεραία που να παίζει παντού το ίδιο, γιατί το έδαφος γύρω από τον σταθμό μας παίζει τεράστιο ρόλο (μορφολογία εδάφους), σχεδόν όσο και η ίδια η κεραία. Πρέπει να σκεφτόμαστε πώς φεύγει το σήμα μας: σαν μια μπάλα που πρέπει είτε να περάσει πάνω από εμπόδια είτε να κυλήσει ομαλά στο πάτωμα. Στο τέλος του δωρεάν βιβλίου μας κάνουμε εκτενή ανάλυση των διαγραμμάτων ακτινοβολίας.
Τα τελευταία χρόνια οι κεραίες EFHW (End-Fed Half-Wave) κέρδισαν τεράστια εμπιστοσύνη γιατί λύνουν το πρόβλημα του χώρου: τροφοδοτούνται στην άκρη, χρειάζονται μόνο έναν ιστό (ή ένα δέντρο) και παίζουν σε πολλές μπάντες χωρίς απαραίτητα heavy-duty tuner.
.png)
Πόσα Watt (και Ευρώ) πετάμε στον δρόμο με το απλό RG-58;
Είναι ένα κλασικό σκηνικό που το συναντάμε πολύ συχνά. Αγοράζουμε έναν εξαιρετικό πομποδέκτη τελευταίας τεχνολογίας, δίνουμε μια μικρή περιουσία για ένα καλό μικρόφωνο ή ένα επώνυμο τροφοδοτικό, και όταν έρχεται η ώρα να συνδέσουμε το μηχάνημα με την κεραία, κάνουμε οικονομία στο πιο κρίσιμο σημείο: το ομοαξονικό καλώδιο.
Γιατί το Ακριβό Καλώδιο Δεν Μπορεί να Σώσει μια Κακή Κεραία.
Στον κόσμο των ραδιοερασιτεχνών και των επικοινωνιών γενικότερα, υπάρχει μια πολύ συχνή παρανόηση που κυκλοφορεί ανάμεσα σε παλιούς και νέους φίλους του χόμπι:
Το έχουμε ζήσει και αυτό όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε τακτικοί θαμώνες στα ερτζιανά με τακτικές αλλαγές σε κεραίες και προσπάθειες καλλίτερης απόδοσης…
Πάλι
θα εκφραστούν απόψεις του Blogger
από
την εμπειρία των 55 χρόνων στα ερτζιανά…
Έχουμε ακούσει ίσως ότι «οι κατακόρυφες κεραίες (Verticals) είναι πάντα χειρότερες από τα δίπολα» αυτός είναι ένας ακόμη μύθος στους κύκλους του Hobby μας.
Μας έχει απασχολήσει πολύ το θέμα αν το μεγάλο μήκος της κεραίας παίζει ρόλο στην απόδοση. Θα εκφράσουμε και σε αυτό το άρθρο τις απόψεις μας και μην πυροβολείτε τον πιανίστα... Η φράση «όσο μεγαλύτερη, τόσο καλύτερα» είναι μια υπεραπλούστευση που, αν και κρύβει μια μικρή δόση αλήθειας σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, στην πράξη είναι τεχνικά λανθασμένη. Αυτός είναι ένας από τους πιο κλασικούς και επίμονους μύθους στον χώρο του ραδιοερασιτεχνισμού!
Έχουμε διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες στη βιβλιογραφία και στο WEB για τις κεραίες 3λ/4. Έχουν το πλεονέκτημα ότι παρουσιάζουν 50 Ohm αντίσταση στην συχνότητα που τις υπολογίζουμε. Αυτό ήταν πολύ καλό κίνητρο για να ασχοληθούμε, επί μακρόν, με το είδος αυτής της κεραίας...
Ξαφνικά η Diamond Χ-30 που είχαμε στην ταράτσα για μια δεκαετία, παρουσίασε στάσιμα 2,5:1 σε ολόκληρη την μπάντα των VHF. Στο μεγαλύτερο εύρος των UHF ήταν 1:1 έως και 1,5:1 δηλαδή κανονική λειτουργία, όπως προβλέπεται από τον κατασκευαστή. Η κάθοδος είναι το Η-100, έχει μήκος 10 μέτρα, με κονέκτορες N type στα άκρα του.
http://www.dasconference.ro/dvd2018/data/papers/B50-paper.pdf
Στην μπλε ετικέτα ¨ΚΕΡΑΙΕΣ¨ στο επάνω μέρος
της σελίδας μας υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για κατασκευή διαφόρων κεραιών που
κατασκεύασε ο Blogger
και
μοιράζετε τις εμπειρίες του μαζί σας. Επίσης στην ετικέτα “ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ” θα βρείτε
κατασκευές σε BalUn, UnUn, RF isolators κλπ
σχετικά με το θέμα της παρούσης ανάρτησης.
Προχωρήσαμε σε μια δοκιμαστική κατασκευή κεραίας Endfed που να καλύπτει τις WARC Bands. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι πέτυχε πολύ εύκολα με μια μικρή προσπάθεια προσθήκης ενός και μόνο counterpoise 0,70 cm.
 |
| Click για μεγέθυνση. |
Η κατασκευή αυτή είναι πολύ εύκολη. Η κεραία αυτή είναι dual band ground plane με δυο κατακόρυφα στοιχεία ένα για κάθε μπάντα. Το ένα κατακόρυφο στοιχείο της έχει μήκος λ/4 του μήκους κύματος των 70 cm (430-440Mhz) και το άλλο λ/4 του μήκους κύματος των 2m (144-146 Mhz).
Είναι η δεύτερη αναφορά μας για το θέμα λόγω της σημαντικότητάς του. Η πρώτη έγινε στις σελίδες 176-178 του δωρεάν βιβλίου μας "κεραίες ραδιοερασιτεχνών". Εμείς οι Μηχανολόγοι λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας το φαινόμενο αυτό σε μελέτες.
Αν
τα radials βρίσκονται στη βάση του πύργου και η τροφοδοσία (το balun) είναι
ψηλά, η κεραία αυτή τη στιγμή δεν λειτουργεί σωστά ως κατακόρυφο μονόπολο.
Ας δούμε επιστημονικά τι συμβαίνει στο σύστημά και γιατί αυτή η απόσταση καταστρέφει την απόδοση:
Μηχανισμοί Απωλειών και
Βελτιστοποίηση Απόδοσης
Κατά τη σχεδίαση και την εγκατάσταση ενός συστήματος εκπομπής, η προσοχή συχνά επικεντρώνεται αποκλειστικά στο κύριο στοιχείο της κεραίας.
.png)
Όταν λέμε «απομόνωση των radials από το ομοαξονικό», εννοούμε τόσο τον φυσικό (γεωμετρικό) διαχωρισμό όσο και ηλεκτρομαγνητική αποσύνδεση μεταξύ των συρμάτων της γείωσης (ή του αντίβαρου/counterpoise) και της καθόδου τροφοδοσίας (coaxial).
.png)
Όταν σκεφτόμαστε μια ραδιοερασιτεχνική κεραία στα βραχέα (HF), το μυαλό μας πάει αμέσως σε μεγάλα μήκη σύρματος, αλουμίνια, πύργους και physical συντονισμό. Κι όμως, βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας επανάστασης όπου η φυσική των υλικών και η ψηφιακή επεξεργασία σήματος (DSP) συνεργάζονται για να επαναπροσδιορίσουν τι σημαίνει «αποδοτική κεραία» σε περιορισμένους χώρους.
.png)
Σπάζοντας τους Νόμους του Μεγέθους στα HF
Για κάθε ραδιοερασιτέχνη που δραστηριοποιείται στα βραχέα κύματα (HF), ο χρυσός κανόνας ήταν πάντα ένας και φαινομενικά απαράβατος: «Για να έχεις απόδοση, χρειάζεσαι μέγεθος».
Όταν μιλάμε για τη λειτουργία ενός ραδιοερασιτεχνικού σταθμού στα βραχέα κύματα (HF), η κεραία είναι αναμφίβολα το πιο κρίσιμο εξάρτημα. Συχνά ακούμε για «θαυματουργές» κεραίες ή, αντίθετα, για απογοητευτικές επιδόσεις.