Πάλι
θα εκφραστούν απόψεις του Blogger
από
την εμπειρία των 55 χρόνων στα ερτζιανά…
Έχουμε ακούσει ίσως ότι «οι κατακόρυφες κεραίες (Verticals) είναι πάντα χειρότερες από τα δίπολα» αυτός είναι ένας ακόμη μύθος στους κύκλους του Hobby μας. Για μακρινές επαφές DX, η χαμηλή γωνία ακτινοβολίας μιας vertical στην παραλία ή με καλά radials μπορεί να «ισοπεδώσει» ένα χαμηλό δίπολο). Έχουμε αναλύσει λεπτομερώς το θέμα στο δωρεάν βιβλίο μας κεραίες ραδιοερασιτεχνών.
Η σύγκριση ανάμεσα στις κατακόρυφες κεραίες και τα οριζόντια δίπολα αποτελεί ένα από τα πιο κλασικά θέματα συζήτησης, με πολλούς να υιοθετούν άκριτα την άποψη ότι μια vertical είναι εκ φύσεως υποδεέστερη. Αυτή η αντίληψη αποτελεί έναν ακόμη μεγάλο μύθο, καθώς η πραγματικότητα δεν είναι απόλυτη αλλά εξαρτάται αποκλειστικά από τον σκοπό της χρήσης, τη συχνότητα λειτουργίας και κυρίως τις συνθήκες εγκατάστασης.
Για να κατανοήσουμε γιατί μια κατακόρυφη κεραία μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να υπερισχύσει, πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο ακτινοβολεί. Το βασικό πλεονέκτημα της vertical είναι η χαμηλή γωνία ακτινοβολίας της ως προς τον ορίζοντα (δείτε στο ΣΤ’ μέρος του βιβλίου). Όταν ο στόχος μας είναι οι μακρινές επαφές, το λεγόμενο DX, χρειαζόμαστε το σήμα μας να «φεύγει» όσο το δυνατόν πιο παράλληλα με το έδαφος, ώστε να χτυπήσει στην ιονόσφαιρα σε μεγάλη απόσταση και να διανύσει τεράστιες αποστάσεις με λιγότερες ανακλάσεις. Αν η διαμόρφωση όμως της τοποθεσίας με λόφους και βουνά στα πέριξ δεν επιτρέπει να συμβεί αυτό, αναγκαστικά θα προστρέξουμε σε εγκατάσταση οριζόντιας κεραίας. Υπενθυμίζουμε ότι, ένα οριζόντιο δίπολο, για να πετύχει εξίσου χαμηλή γωνία ακτινοβολίας, πρέπει να τοποθετηθεί σε πολύ μεγάλο ύψος, συνήθως τουλάχιστον μισό μήκος κύματος πάνω από το έδαφος, κάτι που για τις χαμηλές μπάντες των βραχέων είναι πρακτικά αδύνατο για τους περισσότερους ραδιοερασιτέχνες.
Όταν ένα δίπολο είναι εγκατεστημένο χαμηλά, η ακτινοβολία του κατευθύνεται κυρίως προς τα πάνω, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικό για τοπικές ή κοντινές επαφές εντός της χώρας ή της ηπείρου μας, αλλά να υστερεί σημαντικά στις μακρινές αποστάσεις. Σε αυτήν ακριβώς την περίπτωση, μια σωστά στημένη κατακόρυφη κεραία μπορεί κυριολεκτικά να «ισοπεδώσει» το χαμηλό δίπολο, στέλνοντας την ισχύ μας εκεί που το δίπολο απλώς αδυνατεί.
Το μεγάλο «μυστικό» για να αποδώσει τα μέγιστα μια κατακόρυφη κεραία κρύβεται στο σύστημα γείωσης και στα radials που τη συνοδεύουν. Η vertical χρειάζεται ένα καλό τεχνητό ή φυσικό επίπεδο γείωσης για να λειτουργήσει ως το «άλλο μισό» της κεραίας. Αν τοποθετηθεί σε περιβάλλον με εξαιρετική αγωγιμότητα εδάφους, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα μια παραλία δίπλα στο αλμυρό νερό, ή αν εξοπλιστεί με ένα πλούσιο δίκτυο απλωμένων radials στον κήπο ή την ταράτσα, η απόδοσή της εκτοξεύεται.
Συνεπώς, ο αφορισμός ότι οι κατακόρυφες κεραίες είναι πάντα χειρότερες καταρρίπτεται στην πράξη. Δεν υπάρχει ιδανική κεραία για όλες τις δουλειές, αλλά υπάρχει η κατάλληλη κεραία για τον συγκεκριμένο στόχο. Αν ο σκοπός μας είναι να κυνηγήσουμε σπάνια και μακρινά DX σήματα στην άλλη άκρη του πλανήτη, χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να σηκώσουμε έναν τεράστιο πυλώνα για ένα δίπολο, η κατακόρυφη κεραία με μια προσεγμένη γείωση δεν είναι απλώς μια συμβιβαστική λύση, αλλά η κορυφαία επιλογή που θα κάνει τη διαφορά στον πομποδέκτη μας.